จุดอ่อนของตัวเองเกี่ยวกับการเขียนบล็อก
- ไม่ค่อยเข้าใจคําสั่ง ตีความไม่ชัดเจนว่าควรจะเขียนอะไรในบล็อกบ้าง
- ไม่ได้ระบุข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์อย่างละเอียด
- อาจจะยังยาวไป หรือเยิ่นเย้อเกินไป
ผล ： พอไปลองอ่านบล็อกของเพื่อนๆดู ก็รู้สึกว่าควรต้องใส่ความรู้สึกให้น้อยลง เน้นเนื้อหา ความรู้ สิ่งที่ได้เรียนรู้ให้มากขึ้น และให้ยาวพอดีๆ ยาวเกินไปก็ไม่น่าอ่าน
รวมข้อผิดพลาดและสิ่งที่ได้เรียนรู้จาก タスク１(อีกครั้ง)
สิ่งที่สงสัย ： ควรเขียนให้สั้นที่สุดหรือเปล่าเพราะผู้รับคือคนที่มีชื่อเสียง อาจไม่ค่อยมีเวลาอ่าน และไม่อยากอ่านอีเมลยาวๆ
สิ่งที่ได้เรียนรู้
เกี่ยวกับวิธีการเขียน
- ควรคิดถึงผู้รับให้มาก เขียนอย่าง具体的に เช่น ไม่ต้องใส่ 役に立つと思う
- สุภาพให้มาก แสดงถึงการมีมารยาท
- รายละเอียดสําคัญที่ต้องมีคือ การแนะนําตัวเอง,ระดับความสามารถของตัวเองตอนนี้,วันเวลาที่สะดวก,ลงชื่อ
- คําเยิ่นเย้อไม่ต้องใส่ เช่น さっき
เกี่ยวกับไวยากรณ์
- "ถึง" ใช้คําว่า 先生 ดีกว่า 様、さん
- สํานวนใหม่ๆในการเขียนอีเมลให้สุภาพขึ้น คือ 突然のメールお許しください。とのことでしたので(according to)、はじめてメールをさしあげる～と申します。～させていただけるかどうかお尋ねタイと思います。～ができればと思っています。お手数ですが、・・・ 、お返事は急ぎませんが、どうぞよろしくお願いいたします。お返事は急がないので、ごゆっくりください。～ば、結構です。
- เกี่ยวกับเรื่องเงินไม่ควรถามหรือใช้คําตรงๆ ใช้ว่า月謝หรือสํานวนว่า 申し訳ございませんが、一時間はどのくらいかかるものでしょうか。
- ผิดเล็กๆน้อยๆ ： をตามด้วยกริยา 大学を卒業の上で、แก้เป็น 大学を卒業してから 、先生に習ったら แก้เป็น 先生に習うことができたら
- aspect : フラメンコギターのレッスンを５年ほど受けました。แก้เป็น フラメンコギターのレッスンを５年ほど受けてきました。
- たいんですが、สุภาพกว่า
- なれるใช้ได้กับคนเท่านั้น เช่น 医者になれる
- から、ので ： ので เหตุผลส่วนตัว ใช้ขอร้อง ดูสุภาพ เข้ากับ敬語、からเหตุผลที่คนทั่วไปควรต้องรู้อยู่แล้ว ใช่สั่ง ใช้เชื่อมหรือจบประโยค
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น